بهترین روش برای یادگیری زبان های برنامه نویسی، نوشتن برنامه است.به طور نمونه اولین برنامه(ساده ترین برنامه)  در cpp نوشته شده که صدا زده می شود !hello world که فقط کلمه ی !hello world را در صفحه ی نمایش کامپیوتر شما چاپ می کند. اگرچه این برنامه بسیار ساده است اما تمام اجزاء بنیادی یک برنامه به زبان cpp را که می تواند در خودش داشته باشد را دارد.

ساختار برنامه به صورت زیر است :

 

firstcppprogram

firsresultcpp

 

 

 

 

تصویر بالا سمت چپ کدهای برنامه است و تصویر سمت راست نتیجه برنامه توسط کامپایلر ویژوال استودیو است.

هنگامی که یک برنامه توسط کامپیوتر اجرا می شود خط های تصویر سمت چپ مورد بحث و بررسی توسط کامپایلر قرار میگیرند و ارور های آنها به آسانی برای شما لیست می شوند.

تحلیل خط به خط:

خط 1 : my first program in cpp//

دو علامت اسلش نشان می دهند که بقیه ی اون خط برنامه ما کامنت هست که توسط برنامه نویس گذاشته شده است و هیچگونه تاثیری در برنامه ما هنگام کامپایل و اجرا ندارد.

برای خوانایی بهتر برنامه به کار می ورد.

برنامه نویس ها از کامنت ها استفاده می کنند. تا برخی خط های برنامه را که قابل درک نیستند را ساده کنند و …

در این مثال خلاصه ای از توضیح کلی برنامه آمده است.

خط 2 : <include <iostream#

خط ها با یک هشتگ به صورت بالا آغاز می شوند که دستور دهنده نام دارند

این دستورات کد های پیش پردازنده ای که در کامپایلر شما هستند را  می خوانند و ترجمه می کنند.

این پیش پردازنده ها کدهایی هستند که قبل اجرای برنامه ی شما ترجمه شده اند.

در این مثال دستور دهنده <include <iostream# به پیش پردازنده ها دستور می دهد که یک بخش خاص(برنامه شما) ایجاد کند که فقط بتواند کدهای cpp را اجرا کند که با سرتیتر iostream شناخته می شود و این امکان را می دهد که یکسری دستورات ورودی و خروجی همانند خروجی برنامه بالا برای شما انجام شود.

خط 3 : خط بدون کد (خط خالی)

این خط هیچ تاثیری در برنامه شما ندارد و صرفا برای بالاتر رفتن خوانایی برنامه شما نوشته شده است.

خط 4 : ()int main

خط با اعلام یک تابع آغاز می شود.اساسا توابع گروهی از جملات هستند که یک نام به خودشون اختصاص می دهند.

در این مثال نام main برای این خط کدها گرفته شده است.

ما درمورد توابع جلوتر به طور مفصل بحث خواهیم کرد.

شکل کلی توابع به صورت زیر است:

(ورودی) نام تابع  <خروجی>

در نظر داشته باشید تابع main یک تابع خاص در تمام برنامه های cplusplus است. این تابع هنگام اجرای برنامه صدا زده      می شود. شروع اجرای تمام برنامه های cpp با اجرای تابع main است. صرفنظر از اینکه تابع و کدهاش در کجای برنامه واقع هستند.

خط 5 و 7 : {}

کروشه باز و بسته که نشانه ی شروع و پایان تابع main است. هرچیزی میان این دو کروشه نشان دهنده ی بدنه ی تابع است و اینکه هنگام صدا زدن تابع چه اتفاقی می افتد. تمام توابع از کروشه استفاده می کنند تا شروع و پایان تعریف خود را نشان دهند.

خط 6 : ;”!std::cout<<“hello world

این خط یک جمله cpp است. یک جمله یک اصطلاح در cpp است که می تواند روی برنامه اثر بگذارد.

این جملات خوراک برنامه هستند که رفتار های واقعی برنامه را تعیین می کنند.

جمله های که در یک تابع هستند در یک زمان اجرا می شوند.

این جمله سه بخش دارد: اول std::cout که دستگاه استاندارد خروجی حرف هارا مشخص می کند. دوم >> که نشان        می دهد که کلمه ی بعد از std::cout می آید. در نهایت یک جمله با شناسه “!hello world” محتوایی که به خروجی استاندارد برنامه اضافه شده است.

توجه داشته باشید که جمله با سمی کالن (;) پایان یافته است. این حرف نشانه ی پایان هر جمله ای در cpp است.(مثل نقطه در زبان فارسی)

همه ی جمله ها در cpp باید با سمی کالن پایان یابند.

از جمله ارور هایی که زیاد با آن برخورد خواهید کرد مربوط به نگذاشتن سمی کالن در پایان جملاتتون خواهد بود که مغایر با دستور زبان cpp است.

برخی نکات کوتاه

کامنت ها معمولا یا بعد از دو اسلش می آیند یا بین  /*کامنت*/ این دو علامت می آیند.

ما می توانیم به جای دستور std قبل از cout دستور using namespace std را بعد از هدر ها بیاوریم.

زیرا ما از دستور های ورودی و خروجی مثل cout زیاد استفاده خواهیم کرد.

همانند شکل زیر:

 

using namespace std cpp